Οι αντιθέσεις της Κεφαλονιάς

Του Γιάννη Καρακάση MW

Για τον ανυποψίαστο, τυπικό επισκέπτη του Αιγαίου, η Κεφαλονιά, το καμάρι του Ιονίου Πελάγους έρχεται ως μία αποκάλυψη. Αντί για την στερεοτυπική άγρια ομορφιά των κυκλαδίτικων νησιών με τα άσπρα και μπλε σπίτια και τις βραχώδεις παραλίες εδώ εισπράττεις τον εξωτισμό της βλάστησης. Τα πεύκα κυριολεκτικά βουτάνε στα κρεμαστά κρυστάλλινα νερά βάφοντάς τα πράσινα. Φυσικά όλη η Κεφαλονιά δεν είναι ίδια, πιο ήπια στο Νότο, πιο δύσβατη και άγρια στο Βορρά. Αν είχα να διαλέξω μία μόνη αγαπημένη παραλία θα διάλεγα μάλλον τρεις. Το Φώκι με τα ψηλά του κυπαρίσσια που πήρε το όνομά του από τις φώκιες Μονάχους-Μονάχους οι οποίες συχνά επιλέγουν τα γαλαζοπράσινα νερά του κόλπου για μια σύντομη επίσκεψη, την Έμπλυση με τα βραχώδη στασίδια της και φυσικά τον Μύρτο. Πως θα μπορούσε κάποιος να αφήσει έξω τον Μύρτο;