Ασύρτικο, μία ποικιλία από άλλο πλανήτη

Μπαίνοντας στο Μάιο και κλείνοντας το μάτι στο καλοκαίρι, δειλά στην αρχή, αλλά όλοι ευχόμαστε πιο δυναμικά στη συνέχεια, βρισκόμαστε στο ξεκίνημα της εποχής του Ασύρτικου. Μίας ποικιλίας που δεν είμαι σίγουρος ότι έχουμε καταλάβει ακριβώς τις δυνάμεις της. Φυσικά μιλάμε για τα κρασιά της Σαντορίνης ως την ύψιστη έκφραση του ελληνικού τερουάρ με έναν απίθανο ορυκτό χαρακτήρα και μία μοναδική υφάλμυρη γεύση αλλά ας προσπαθήσουμε να δούμε βαθύτερα. 

Ποια άλλη ποικιλία στον κόσμο έχει τη δύναμη, το τσαγανό, τα cojones να δίνει κρασιά με τέτοιες οξύτητες και χαρακτήρα; Σε ένα τόπο που η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 20 βαθμούς Κελσίου, η βροχή με το σταγονόμετρο (περίπου 300 χιλιοστά κατ'έτος), η ζέστη άφθονη  και ο τρύγος γίνεται στις αρχές του Αυγούστου; Αν σκέφτεστε το Riesling είστε σε ενδιαφέροντα μονοπάτια αλλά μάλλον για ψυχρά κλίματα. Μήπως το Chenin Blanc; Θα μπορούσε αλλά τα παραδείγματα της Νοτίου Αφρικής είναι σε ένα σαφώς πιο στρογγυλό υπόβαθρο. Για το Sauvignon Blanc ούτε λόγος αφού στη ζέστη τα χαρακτηριστικά του αρώματα ''καίγονται''. Από την άλλη στο Ασύρτικο της Σαντορίνης βλέπουμε τα φοβερά νούμερα: 14.5% αλκοόλ με παραπάνω από 7 γραμμάρια οξύτητα και 2.85 pH. Απολογούμαι για τα νούμερα που ουσιαστικά δείχνουν ότι η ποικιλία είναι απλά ''διαστημική''. Κρατήστε το τελευταίο. Μία ποικιλία από άλλο πλανήτη.