Ζήτημα ταυτότητας

Γράφω το σύντομο αυτό αρθράκι μετά από ένα γεμάτο virtual tasting που είχα τα χαρά να συντονίσω για τις νέες προσπάθειες των κυπριακών οινοποιείων στην ποικιλία Ξυνιστέρι. Νέες προσπάθειες και νέες ετικέτες που έρχονται να συμπληρώσουν τις βασικές εκφράσεις της ποικιλίας προσπαθώντας να εξερευνήσουν τα όρια της. Και έχοντας πει αυτό θεωρώ είναι καιρός να βάλουμε σε μία τάξη, τα των πολλών ή όχι ετικετών ενός οινοποιείου.

Πόσες ετικέτες είναι πολλές και πόσες λίγες; Υπάρχει συγκεκριμένος αριθμός που είναι ο επιτρεπτός και αν ναι ποια είναι η μαγική φόρμουλα; Φαντάζομαι ότι για να το πει κάποιος αυτό ή καλύτερα να το προσεγγίσει με ακρίβεια, θα πρέπει να ξέρει πρώτον τη φιλοσοφία του παραγωγού, δεύτερον τη συνολική παραγωγή του και τρίτον τη στρατηγική τοποθέτησής του. Για παράδειγμα, υπάρχουν εξαιρετικά οινοποιεία με σχετικά μικρή παραγωγή και δεκάδες ετικέτες που θεωρούνται ότι είναι ότι πιο καυτό υπάρχει όπως το Blankbottle στη Νότιο Αφρική (36 ετικέτες σε μία χρονιά το 2016) αλλά και άλλα ειδικά σε περιοχές με μεγάλο βαθμό κατάτμησης. Τι σημαίνει είναι πολλές οι ετικέτες και ποιος το καθορίζει αυτό; Ένα από τα πιο ανερχόμενα βουργουνδέζικα οινοποιεία του Sylvaine Pataille έχει 5 μόνο ετικέτες για το ταπεινό Aligote και 7 για το Marsannay, το Domaine de l'Ecu στο Muscadet κοντά στις 20 με 3 ανά διαφορετικό έδαφος που φύεται το Melon (Orthogneiss, Granite, Rednoz). Από τα πιο αγαπημένα οινοποιεία στη Νότιο Αφρική του Alheit έχει δίπλα στην κλασική αξία του Cartology όλα τα περίεργα 'ζουμιά' από αμπελώνες που έχει διασώσει. Ο Πορτογάλος επαναστάτης της Bairrada και της Baga εχει 5 διαφορετικές σειρές κρασιών και δεκάδες ετικέτες.