Great Greek Wines: Ένας μικρός ναυτίλος στο Λονδίνο

Του Γιάννη Καρακάση MW

Ο Ελύτης γράφει στο Μικρό Ναυτίλο πως ''οι ιδέες είναι σαν τα φαντάσματα''. Περνάς ανάμεσά τους και εκείνες εξακολουθούν να υπάρχουν. Κάπως έτσι νιώθω κι εγώ τα Great Greek Wines. Η ιδέα βρισκόταν εκεί, γύρω μας, μέχρι που το 2020 αποφασίσαμε να την πιάσουμε.

Ήταν η εποχή της πανδημίας. Αρκετοί μου έλεγαν: ''Μην το κάνεις, Γιάννη. Να υπάρξει ίσως ένα καλύτερο timing...''. Εκείνη τη στιγμή, πάντως, δεν μπορούσα να φανταστώ ότι έξι χρόνια αργότερα τα GGW θα είχαν εξελιχθεί σε έναν υγιή και πιστεύω, χρήσιμο θεσμό για το ελληνικό κρασί.

''Έλα μωρέ, ένας ακόμη διαγωνισμός είναι''.

Το έχω ακούσει αρκετές φορές. Λυπάμαι, αλλά δεν είναι. Τις διαφορές τις έχουμε εξηγήσει πολλές φορές και όσοι με γνωρίζουν ξέρουν πόσο απεχθάνομαι να επαναλαμβάνω τα ίδια. Σήμερα θέλω να σταθώ μόνο σε δύο από αυτές, ίσως τις σημαντικότερες.

Η πρώτη είναι η ανεξαρτησία. Τα GGW αποτελούν μια καθαρά ιδιωτική πρωτοβουλία. Δεν ανήκουν σε ένωση, σύνδεσμο, δημόσιο φορέα ή ομάδα παραγωγών. Στηρίζονται στις συμμετοχές των οινοποιείων, στους χορηγούς τους και, κυρίως, σε πολλή προσωπική δουλειά. Ό,τι κάνουμε πρέπει να το σχεδιάσουμε, να το πληρώσουμε και να το υποστηρίξουμε οι ίδιοι.

Η δεύτερη διαφορά βρίσκεται σε όσα συμβαίνουν μετά την βράβευση. Για εμάς η τυφλή δοκιμή αυτό που έχουμε περιγράψει εύστοχα ως διαγωνιστικό κομμάτι και η ανακοίνωση της Λίστας δεν αποτελούν το τέλος της διαδικασίας. Εκεί αρχίζει το δύσκολο κομμάτι: να ταξιδέψουν τα κρασιά, να παρουσιαστούν μπροστά σε buyers, sommeliers, εισαγωγείς και δημοσιογράφους και να δημιουργηθούν πραγματικές επαφές για τους παραγωγούς.

Μέσα σε έξι χρόνια, έχουμε φτάσει σε περισσότερες από 15 χώρες. Με παρουσιάσεις, γευσιγνωσίες, masterclasses και συναντήσεις με ανθρώπους που μπορούν πράγματι να ανοίξουν μια πόρτα για το ελληνικό κρασί.