Η πρόκληση των ελληνικών ποικιλιών

Του Γιάννη Καρακάση MW

Αυτό είναι το πρώτο μπλογκ άρθρο για το 2022. Θα μπορούσαμε να συζητήσουμε πολλά θέματα κάποια ενδεχομένως πολύ πιο πιασάρικα, όμως νιώθω ότι η αρχή πρέπει να γίνει από τις ελληνικές ποικιλίες. Αν κάτι μας ξεχωρίζει ως χώρα και μας ορίζει οινικά είναι η πληθώρα των αυτόχθονων, ελληνικών, γηγενών ποικιλιών μας. Το περίπου 90-95% του αμπελώνα μας φύεται με αυτές. Φυσικά αυτό δεν υποβαθμίζει το ρόλο των διεθνών ποικιλιών για τις οποίες έχω αναφερθεί αναλυτικά στα Οι διεθνείς ποικιλίες δεν έχουν πει την τελευταία τους λέξη και Υπάρχει χώρος για τις διεθνείς ποικιλίες στην Ελλάδα; Παρόλα αυτά ότι γνωρίζουμε συχνά είναι αυτό που υπάρχει στην επιφάνεια και νομίζουμε ότι το κατέχουμε με ένα απλό σκρατς. Στην πραγματικότητα απαιτείται έρευνα ετών και πολύ βαθύτερο ψάξιμο μήπως και μάθουμε κάτι ειδικά σε ποικιλίες που εμφανίστηκαν τα τελευταία δέκα χρόνια. Πόσα πράγματα άραγε είναι καταγεγραμμένα για αυτές; Nα απαντήσω με το χέρι στην καρδιά. Για αρκετές από αυτές, ελάχιστα.