Κρασιά από προφυλλοξηρικά αμπέλια: Η απόλυτη γευσιγνωσία

Το 1862 ένας έμπορος κρασιού στην περιοχή της Roquemaure στη δεξιά όχθη του Ροδανού ποταμού με το όνομα M. Borty φύτεψε μερικές κληματίδες προερχόμενες από την Αμερικανική ήπειρο. Αυτές είχαν σταλεί από τον φίλο του M. Carle ο οποίος άθελα του έγινε ο υπεύθυνος της μεγαλύτερης αμπελουργικής καταστροφής στην οινική ιστορία. Τα επόμενα δύο καλοκαίρια τα φυτά του Borty από Grenache και Alicante άρχισαν να κιτρινίζουν και σταδιακά μαράθηκαν. Υπολογίζεται ότι μέχρι τα τέλη της επόμενης δεκαετίας το 50% των αμπελώνων της Γαλλίας καταστράφηκε από ένα έντομο που μεταφέρθηκε μέσα σε αυτά τα αμερικανικά φυτά. Το όνομά του - όνομα και πράγμα – φυλλοξήρα.

Το βιβλίο του Christy Campbell Phylloxera περιγράφει με πολλή λεπτομέρεια τα υπόλοιπα. Διάφοροι μέθοδοι προτάθηκαν ως τρόποι αντιμετώπισης. Οι προσπάθειες ξεριζώματος και καψίματος των φυτών στέφθηκαν με αποτυχία. Το 1868 ο βοτανολόγος Jules-Emile Planchon κατάλαβε ότι αυτό το πολύ μικρό έντομο με διάμετρο μόλις 3 χιλιοστά ήταν υπεύθυνο της καταστροφής και ότι είχε κάποια σχέση με την Αμερική. Μερικά χρόνια πιο μετά ένας εντομολόγος από το Μισούρι είδε το έντομο σε ρίζες αμπελιών στην Αμερική και ήρθε στη Γαλλία για να αποδείξει την συσχέτιση. Το 1874, μία δεκαετία μετά το πρώτο κρούσμα λύση δεν είχε ακόμα βρεθεί. Η γαλλική κυβέρνηση αναγκάζεται να προσφέρει 300.000 φράγκα αμοιβή σε όποιον τα καταφέρει να παρουσιάσει μία αποτελεσματική πρόταση αντιμετώπισης. Την επόμενη χρονιά τα πειράματα εμβολιασμού vitis vinifera ποικιλιών με αμερικανικά υποκείμενα αρχίζουν να δίνουν υποσχέσεις. Τελικά το 1884, η επιστημονική κοινότητα παραδέχεται για πρώτη φορά τα πλεονεκτήματα των αμερικανικών φυτών σε σχέση με τα εντομοκτόνα που αποδείχθηκαν ένας πρωτόγονος και πανάκριβος τρόπος αντιμετώπισης με κόστος περίπου 175.50 φράγκα το εκτάριο.