Μοσχοφίλερο και Μαντινεία: μια νέα ανάγνωση της τυπικότητας

Της Ευμορφίας Κωστάκη DipWSET

Από τα κλασικά αρωματικά λευκά έως τα skin contact κρασιά αλλά και τα ροζέ, το Μοσχοφίλερο περνά σε μια νέα φάση που ίσως βρίσκεται πιο κοντά στην αυθεντική έκφραση της Μαντινείας από όσο πιστεύαμε.

Η τυπικότητα είναι μία από τις πιο σημαντικές έννοιες στον κόσμο του κρασιού. Πάνω της στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό και το εμπόριο, αφού μέσω αυτής αναγνωρίζουμε ένα κρασί, δοκιμάζουμε τις ικανότητές μας στο blind tasting και κρίνουμε κατά πόσο μια περιοχή εκφράζεται με σαφήνεια και συνέπεια. Για αυτό, όταν οι παραγωγοί μιας ζώνης αποφασίζουν να κινηθούν προς μια διαφορετική κατεύθυνση, η αντίδραση είναι συνήθως βέβαιη. Τι συμβαίνει όμως όταν αυτή η αλλαγή δεν αποτελεί απομάκρυνση από τον χαρακτήρα της περιοχής, αλλά μια πιο αυθεντική εκδοχή του;

Μία σύντομη αναδρομή

Αυτό ακριβώς φαίνεται να συμβαίνει σήμερα στη Μαντινεία, την ΠΟΠ ζώνη της νότιας Πελοποννήσου. Τα κρασιά ΠΟΠ Μαντινεία πρέπει να παράγονται σε ποσοστό τουλάχιστον 85% από Μοσχοφίλερο, ενώ το υπόλοιπο μπορεί να προέρχεται από άλλες τοπικές ποικιλίες, τις λεγόμενες Ασπρούδες. Στην πράξη, βέβαια, η συντριπτική πλειονότητα των κρασιών είναι 100% Μοσχοφίλερο.

Για πολλές δεκαετίες, η Μαντινεία ταυτίστηκε με δροσερά, ευκολόπιοτα λευκά κρασιά, τα οποία συχνά αντιμετωπίζονταν ως κάτι απλό αυτό που λέμε στα αγγλικά generic. Αυτό δεν ήταν τυχαίο. Η παραγωγή της περιοχής κυριαρχούνταν από μεγάλες εμπορικές ετικέτες που αγόραζαν σταφύλια από πολλούς αμπελουργούς και παρήγαν μεγάλους όγκους βασικών, αρωματικών και άμεσων κρασιών. Σήμερα όμως, μια νέα όψη του Μοσχοφίλερου αναδύεται. Όλο και περισσότεροι παραγωγοί στρέφονται σε ένα διαφορετικό ζητούμενο: να αναδείξουν το πραγματικό δυναμικό της γηγενούς αυτής ποικιλίας.

Το ροζ πρόσωπο του Μοσχοφίλερου

Εδώ βρίσκεται και μία από τις πιο ενδιαφέρουσες αντιφάσεις της Μαντινείας. Παρότι η ΠΟΠ επιτρέπει αποκλειστικά λευκά, ή αφρώδη, κρασιά από Μοσχοφίλερο, το ίδιο το σταφύλι έχει ροζ φλοιό. Κι όμως, για πολλά χρόνια η αγορά δεν ήταν έτοιμη να αποδεχθεί ροζ αποχρώσεις στο ποτήρι. Το αισθητικό πρότυπο ήταν τα σχεδόν διάφανα λευκά κρασιά, σε μια λογική που θύμιζε αρκετά το ιταλικό Pinot Grigio.

Το Μοσχοφίλερο είναι εξαιρετικά αρωματική ποικιλία, άρα η επιλογή να τονιστεί αυτό το στοιχείο μέσω εκχύλισης με τα στέμφυλα είναι απολύτως λογική. Όταν ζυμώνεται με τις φλούδες, αποκτά έντονη αρωματική έκφραση, αλλά και μια πιο γαστρονομική, θα λέγαμε αλμυρή πολυπλοκότητα που το καθιστά ιδιαίτερα ενδιαφέρον στο τραπέζι. Τα κρασιά αυτά εμφανίζουν ζωηρό ροζ, ακόμη και γκρενά χρώμα, μαζί με απαλά κοκκώδεις τανίνες που τους δίνουν άλλη διάσταση.