Το ελληνικό κρασί που δεν μοιάζει με κανένα άλλο

Στη συνέχεια του άρθρου μου της προηγούμενης εβδομάδας για το λεξιλόγιο του κρασιού και την επιλογή της 'γλώσσας' που θα χρησιμοποιήσουμε αναφέρθηκα και στο θέμα των μεταφορών:

''Πολύ συχνά χρησιμοποιούμε και μεταφορές για να κάνουμε πιο κατανοητή μία ποικιλία, περιοχή ή στυλ κρασιού.  Για παράδειγμα, αν το Αγιωργίτικο ήταν σκηνοθέτης θα ήταν ο Steven Spielberg ενώ το Ξινόμαυρο ο Fellini. Ή ότι η Μαλαγουζιά είναι μία ποικιλία με την καρδιά ενός νομάδα – heart of a nomad (επειδή φύεται σε όλη την χώρα) και οι τανίνες της Μανδηλαριάς είναι σαν τοίχος από τουβλάκια Lego. Είναι επίσης πολύ συνηθισμένοι οι παραλληλισμοί με ρούχα, βελούδο, μετάξι, κασμίρ…Πρόσφατα είχα γράψει για μία Σαντορίνη ότι ήταν η υψηλή τέχνη του νησιού, ο Σαγκάλ του Ασύρτικου με τον κίνδυνο αρκετός κόσμος να πρέπει να γκουγκλάρει τον Σαγκάλ.''